Gegroepeerd naar situatie, niet naar formaat
Deze categorie is minder een thema dan een la. De tools erin zijn de kleine omrekeningen die u nodig heeft terwijl iets anders de eigenlijke taak is, dus ze staan hier gegroepeerd naar de situatie waarin u ernaar grijpt.
“Er staat een cryptische string in dit logbestand en ik weet niet wat het is.”
Ziet het eruit als 550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000, dan vertelt de
UUID-decoder u de versie en, voor v1, v6 en v7,
het tijdstip waarop hij is aangemaakt. Ziet het eruit als SGVsbG8= of eindigt
het op ==, dan is het Base64 —
decodeer het. Is het een kaal tiencijferig getal
dat begint met 17, dan is het een
Unix-tijdstempel van ongeveer nu.
“Ik heb een ID nodig.” De UUID-generator maakt v1 en v3 tot en met v7 en produceert er duizenden tegelijk om een testdatabase te vullen.
“Deze tijdstempel klopt niet, met een factor duizend.” Seconden of milliseconden — de tijdstempelconverter verwerkt beide en laat zien welke u heeft opgegeven.
“Ik heb deze data-URI als echt bestand nodig.” Of andersom: Base64 naar afbeelding.
“Welke kleur is dat precies?” De kleurenkiezer voor het omrekenen tussen notaties, de kleurenkiezer voor afbeeldingen voor het aflezen van een waarde uit een screenshot of een mockup.
“Dit moet snake_case zijn en het is camelCase.” Case converter.
“Wat is 0xDEADBEEF in decimaal, en wat gebeurt er als het signed is?” Talstelselconverter, die in tegenstelling tot de meeste ook negatieve getallen en two’s complement aankan.
Identifiers lekken meer dan mensen verwachten
Het ene overkoepelende punt dat het waard is hier te vermelden, omdat geen enkele afzonderlijke toolpagina het claimt: verschillende van deze formaten dragen informatie die u niet van plan was te publiceren.
UUID v1 bevat een tijdstempel en het MAC-adres van de machine. Dat was het oorspronkelijke ontwerp — uniciteit gegarandeerd door “deze machine, op dit moment”. Het betekent ook dat een v1-UUID in een publieke URL aan iedereen die het wil weten precies vertelt wanneer het record is aangemaakt, en hen een stabiele identifier geeft voor de server die het heeft gemaakt. U kunt dit zelf controleren door er een te plakken in de decoder.
UUID v7 bevat ook een Unix-tijdstempel, opzettelijk, omdat het enorm handig is dat sorteren op ID en sorteren op aanmaaktijd hetzelfde is voor de indexlocaliteit van de database. De prijs is dezelfde bekendmaking: v7-ID’s zijn geordend, dus ze openbaar tonen onthult aanmaaktijden en laat iemand schatten hoeveel records u per uur aanmaakt door er twee te bekijken.
v4 is de versie die niets onthult — 122 bits willekeur en geen structuur. Dat is waarom hij de standaard blijft voor alles wat gebruikers zien, en waarom “v7 voor de primaire sleutel, v4 voor de publieke identifier” een redelijke regel is voor dezelfde tabel.
Base64 onthult alles, meteen, aan iedereen. Het is geen versluiering. Een Kubernetes-secret is Base64-gecodeerd zodat binaire waarden YAML overleven, niet om ze te beschermen.
Alles op deze pagina draait lokaal, wat voor deze categorie meer telt dan voor de meeste: productie-identifiers, tokens en logfragmenten zijn precies het soort dingen dat niet naar andermans server geplakt zou moeten worden om gedecodeerd te worden.